środa, Czerwiec 19, 2019

Jak wypełnić wniosek kredytowy?

0

Każdy kredytobiorca życzyłby sobie, żeby wniosek kredytowy zawierał minimum luk do wypełnienia i nie wymagał dostarczania żadnych załączników. Owszem, kredyt internetowy bez zaświadczeń można otrzymać po dopełnieniu prostej procedury, polegającej na wypełnieniu formularza wraz z oświadczeniem o dochodach i potwierdzeniu danych przelewem weryfikacyjnym. Jednak szybkie kredyty są dostępne albo dla stałych klientów banku, albo jedynie dla nowych – ale wówczas trzeba liczyć się z niską kwotą pożyczki i wysokim oprocentowaniem. W każdym razie, bez względu na rodzaj kredytu i formę zawierania umowy z bankiem, wniosek kredytowy to niezbędna podstawa. Ale jak go wypełnić?

Jakie dane trzeba wpisać na wniosku kredytowym?

Każdy bank ma własne formularze, które różnią się w zależności od przeznaczenia kredytu. Zdecydowanie najbardziej skomplikowany wniosek pojawia się przy kredycie hipotecznym, który w dodatku wymaga obszernej dokumentacji na temat nieruchomości i samego kredytobiorcy. Jednak niezależnie od przedmiotu finansowania, standardowy wniosek kredytowy zawiera:

  • informacje o kredycie – wysokość pożyczki, rodzaj rat, okres kredytowania, waluta, oprocentowanie itp.
  • informacje o celu finansowania – czyli na co klient przeznaczy środki z kredytu
  • informacje o sposobie finansowania – np. wysokość środków własnych, daty wypłat transz
  • informacje o przedmiocie finansowania – np. dane nieruchomości, samochodu
  • dane wnioskodawcy – dane osobowe, miejsce zamieszkania, wykształcenie, stan cywilny, zawód, numer telefonu
  • dane finansowe- źródła dochodów, informacje o gospodarstwie domowym, miesięczne wydatki, trwałe składniki majątku, zobowiązania
  • informacje na temat zabezpieczenia kredytu
  • oświadczenia
  • załączniki

Wniosek kredytowy należy wypełniać dokładnie, bez pośpiechu. Starannie wypełniony wniosek służy ocenie Twojej zdolności kredytowej, a przy okazji chroni Cię przed zobowiązaniem, którego nie byłbyś w stanie spłacić.

O czym pamiętać przy wypełnianiu wniosku kredytowego?

Przede wszystkim weź pod uwagę art. 297 Kodeksu karnego dotyczący wyłudzenia kredytu. W razie podrobienia dokumentacji (np. zaświadczenia od pracodawcy) lub zamieszczenia nieprawdziwych informacji w celu wyłudzenia kredytu czy pożyczki, wnioskodawca podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat.

Myślisz, że bank nie sprawdza wynagrodzenia ani nie dowie się o zaciągniętych chwilówkach? Wystarczy jeden telefon do pracodawcy (we wniosku kredytowym podpisujesz zgodę na kontakt banku z zakładem pracy), a bank szybko zweryfikuje wysokość zarobków. Ponadto każdy bank sprawdza klienta w bazach BIK i BIG, w których widnieją dane na temat ewentualnych zobowiązań klienta (nawet tych spłacanych regularnie). Pamiętaj też, że nawet łatwe do uzyskania „kredyty na dowód” mogą ostatecznie wymagać dołączenia skanu zaświadczenia o dochodach czy druku ZUS RMUA ujawniającego podstawę naliczania składek, czyli wynagrodzenie.

Komu przysługują emerytury górnicze?

0

Górnictwo to branża podwyższonego ryzyka, w której praca odbywa się w szczególnie trudnych warunkach. Wśród wielu zagrożeń, na które narażeni są pracownicy kopalń, najczęściej wymienia się: tąpnięcia, wyrzuty gazów i skał, wybuch metanu, wybuch pyłu węglowego, pożary, osuwiska, a także choroby spowodowane kontaktem z substancjami chemicznymi i pylistymi. Nic dziwnego zatem, że górnicy nabywają prawa emerytalne wcześniej niż w powszechnie obowiązującym wieku emerytalnym. Sprawdźmy, komu przysługują emerytury górnicze i jakie warunki trzeba spełnić do uzyskania świadczenia.

W jakim wieku górnik przechodzi na emeryturę?

Zgodnie z art. 50a Ustawy o rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych górnik nabywa prawa emerytalne w wieku:

– 55 lat, o ile spełnił poniższe warunki:

  • pracował w górnictwie i pracy równorzędnej co najmniej 20 lat (kobiety) i 25 lat (mężczyźni), przy czym przynajmniej 10 lat przypadało na pracę górniczą zdefiniowaną w art. 50c ust. 1
  • nie był uczestnikiem Otwartego Fundusze Emerytalnego lub zwrócił się do ZUS o przekazanie środków z OFE do budżetu państwa

– 50 lat, jeśli ma wymagany łączny staż pracy w górnictwie i pracy równorzędnej (20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn), z czego przynajmniej 15 lat obejmowało pracę górniczą określoną w art. 50c ust.1

Emerytury górnicze są przyznawane także bez względu na wiek, ale wówczas z dokumentacji zawodowej górnika musi wynikać co najmniej 25-letni staż pracy wykonywanej stale pod ziemią i w pełnym wymiarze czasu pracy.

Emerytury górnicze a pojęcie „pracy górniczej”

Aby poprawnie zinterpretować powyższe przepisy dotyczące przyznawania emerytur górniczych, należy sprawdzić, co ustawodawca miał na myśli pod pojęciem „pracy górniczej” (art. 50c ust.1). Otóż chodzi o prace wykonywane pod ziemią, np. wydobycie kruszców i złóż, pogłębianie szybów kopalnianych, prace budowlano-montażowe, naprawy maszyn i urządzeń, dozór i kierowanie ruchem kopalń, udział w akcjach ratowniczych, praca na stanowisku maszynisty lub sygnalisty w szybach, prowadzenie zajęć instruktażowych z górnictwa pod ziemią. Ponadto „praca górnicza” odnosi się również do pracy na odkrywce (złoża występujące przy powierzchni ziemi) w kopalniach siarki i węgla brunatnego.

Jak ustalane jest prawo do emerytury górniczej?

Emerytury górnicze przysługują tym górnikom, którzy ukończyli 55 lub 50 lat oraz mają wymagany staż pracy górniczej – odpowiednio 10 lub 15 lat. Przy ustalaniu prawa do emerytury bierze się jednak pod uwagę, że w niektórych przypadkach okres pracy pod ziemią oraz w odkrywce siarki i węgla kamiennego liczy się półtorakrotnie (czyli 1,5 roku zamiast 1 roku). Dotyczy to m.in. górników pracujących przy obrabianiu i załadunku urobku, przy montażu i transporcie maszyn urabiających, przy pogłębianiu szybów oraz osób pracujących w ratownictwie górniczym.

Podczas ustalania prawa do emerytury górniczej bierze się pod uwagę  okresy składkowe i nieskładkowe pracy górniczej i równorzędnej z górniczą, przy czym praca ta powinna odbywać się w co najmniej 1/2  podstawowego wymiaru czasu pracy.

Kredyt na oświadczenie – bank nie sprawdzi już dochodów?

0

Dlaczego osoby wnioskujące o kredyt wolą uniknąć wymogu dostarczenia zaświadczenia o zarobkach? Niektórzy nie chcą wtajemniczać pracodawcy w swoje plany, inni nie są w stanie dostarczyć takiego zaświadczenia z powodu braku zatrudnienia. Klient może czerpać dochody z różnych źródeł: wynajmu mieszkań, pracy freelancera, tantiemów z działalności artystycznej lub twórczej czy inwestycji. Banki wychodzą naprzeciw takim klientom, oferując kredyt na oświadczenie. Ale czy takie rozwiązanie na pewno jest korzystne i dostępne dla każdego?

Kto dostanie kredyt bez zaświadczeń o dochodach?

Kredyt bez zaświadczeń nie jest przeznaczony dla osób bezrobotnych czy pozbawionych dochodów. Żaden bank nie lubi klientów niewypłacalnych, dlatego Twój wniosek zostanie zweryfikowany pod kątem zdolności kredytowej. W pierwszej kolejności bank sprawdzi, czy figurujesz w bazach danych BIK, BIG i KRD. Jeśli nie masz żadnego długu na koncie albo Twoja historia kredytowa ogranicza się np. do zakupu sprzętu na raty (spłaconego w terminie), wówczas Twoje szanse na kredyt rosną.

Bank zechce również sprawdzić Twoje dochody, dlatego kredyt na oświadczenie często jest przeznaczony tylko dla stałych klientów. Mając łatwy dostęp do Twojego rachunku, bank sprawdzi Twoje wpływy i wydatki oraz czy posiadasz jakiekolwiek oszczędności. Oczywiście samo oświadczenie to dokument wiążący – podajesz w nim miejsce zatrudnienia, dane teleadresowe zakładu pracy i uzyskiwany dochód. Podpisując oświadczenie, zgadzasz się na kontakt banku z pracodawcą w celu potwierdzenia prawdziwości danych. Jeśli minąłeś się z prawdą, możesz ponieść konsekwencje określone w art. 297 Kodeksu karnego.

Ponadto banki znacznie chętniej udzielają kredytu osobom pracującym w stabilnej branży o stałych dochodach, np. lekarzom, pielęgniarkom, urzędnikom, policjantom. Zarobki osób zatrudnionych na państwowych stanowiskach są regulowane, toteż bank może łatwo oszacować ich dochody. Podsumowując, kredyt na oświadczenie jest dostępny:

  • dla osób o nieskazitelnej historii kredytowej
  • dla stałych klientów banku, którzy regularnie utrzymują pensję na konto osobiste
  • dla osób zatrudnionych, które potrzebują pieniędzy na cito
  • dla pracowników „budżetówki”

Kredyt na oświadczenie mniej korzystny?

Redukowanie formalności bankowych ma jeden bardzo ważny skutek – pogorszenie warunków  kredytowania. O ile stały klient może liczyć na preferencyjne oprocentowanie i wysokie kwoty, o tyle nowy klient może pożyczyć na oświadczenie zaledwie kilka tysięcy i to w dodatku na znacznie wyższy procent.

Ponadto może się zdarzyć, że oprócz oświadczenia bank zażąda dodatkowych dokumentów, np. zeznania podatkowego za ubiegły rok czy wyciągów z konta. Klienci często szukają kredytu na oświadczenie z powodu pośpiechu – nie chcą czekać, aż pracodawca wypisze im zaświadczenie o zarobkach. Jednak takie rozwiązanie może być mniej atrakcyjne dla nowych klientów niż tradycyjny kredyt, m.in. z uwagi na niskie kwoty oraz wyższe stawki oprocentowania nominalnego i prowizję.

Formy pieniądza dawniej i obecnie

0

Psychologiczne przywiązanie do „żywych banknotów” osłabło wraz z nastaniem czasów wynagrodzenia płatnego na konto bankowe. Dziś niewielu pracowników otrzymuje pensję do ręki, toteż widok „Zygmunta” nie budzi już większych emocji. Zdecydowanie bardziej wolimy korzystać z plastikowych pieniędzy, czyli kart debetowych powiązanych z naszym rachunkiem osobistym lub kart kredytowych. Jednak niegdyś pieniądz nie mieścił się w portfelu, a jego wartość zależała nie od nominału, ale od przydatności. Jakie formy pieniądza obowiązywały dawniej, a z którymi nie rozstajemy się w XXI wieku?

Pieniądz towarowy – płacidło

Jak sama nazwa wskazuje, niegdyś pieniądz pełnił jednocześnie funkcję towaru. Tym samym osoba dysponująca płacidłem mogła używać go w dwójnasób: jako zapłaty (za towar, usługę, dług, haracz itp.) oraz w przeznaczonym dla niego celu. Wartość płacidła była proporcjonalna do jego wartości użytkowej, toteż płacono narzędziami, ubraniami, materiałami, zwierzętami, przyprawami etc. Jednak takie formy pieniądza były dość niewygodne w przechowywaniu i transporcie, ponadto obie strony transakcji nie zawsze aprobowały „walutę”. Z czasem płacidło straciło wartość użytkową na rzecz bardziej praktycznych cech – niewielkiego rozmiaru, łatwości przechowywania, uniwersalności. Jako środka płatniczego zaczęto używać m.in. baryłek kruszców muszli czy kawałków materiału.

Pieniądz kruszcowy

Jak już wspomnieliśmy, z czasem towary zostały zastąpione bardziej praktycznymi środkami płatniczymi. Kruszcowe formy pieniądza miały wiele zalet – dzięki niewielkim rozmiarom mieściły się praktycznie wszędzie, były odporne na upływ czasu (nie psuły się jak żywność, nie rdzewiały i nie rozrywały jak płótno). Pieniądz kruszcowy można było również podzielić na mniejsze „nominały”. Jako środka płatniczego używano najpierw surowych baryłek, które później zastąpiono krążkami, płytkami oraz sztabkami.

Pieniądz gotówkowy

Podstawowe formy pieniądza, funkcjonujące do dzisiaj, to banknoty i monety. Pierwsze pieniądze papierowe wprowadzono w Chinach w IX wieku naszej ery, natomiast pierwsze monety pojawiły się znacznie wcześniej – w VII w. p.n.e. w Lidii (Turcja). Wartość nominalna pieniądza gotówkowego jest jedynie umowna i każdy kraj dysponuje własną walutą, prawnie obowiązującą w jego granicach. W Polsce emitowaniem pieniędzy zajmuje się Narodowy Bank Polski, który pełni rolę banku centralnego.

Pieniądz bezgotówkowy

Współczesne formy pieniądza opierają się przede wszystkim na transakcjach bezgotówkowych. Chodzi tu przede wszystkim o transakcje elektroniczne, dokonywane poprzez karty płatnicze bankomatowe, kredytowe oraz debetowe. Zaletą plastikowych kart jest wygodny dostęp do rachunku, z którego możemy pobrać większą kwotę pieniędzy. Tym sposobem nie musimy nosić „wypchanego portfela” i ograniczamy ryzyko kradzieży. Możemy zapłacić nawet za bardzo kosztowne zakupy, nie posiadając przy sobie ani grosza w postaci gotówki. Oprócz kart płatniczych do pieniądza bezgotówkowego zaliczymy także: czeki , weksle, obligacje i bony.

Studia kosmetologia – Warszawa. Gdzie studiować kosmetologię w stolicy?

0

Wbrew pozorom studiowanie kosmetologii nie sprowadza się do zdobywania wiedzy na temat kremów czy zabiegów kosmetycznych. Ta dziedzina nauki jest blisko spokrewniona z kierunkami medycznymi, gdyż student poznaje zagadnienia z dermatologii, medycyny estetycznej, alergologii, fizjologii, immunologii oraz toksykologii. Pewną trudność sprawia wybór uczelni, gdyż kosmetologia wymaga doskonale wyposażonego laboratorium, kadry składającej się ze specjalistów-praktyków oraz programu uwzględniającego najnowsze osiągnięcia technologiczne. Jeśli zatem interesują Cię studia „kosmetologia”, Warszawa to dobry wybór – znajdziesz tu dwie placówki specjalizujące się w tej dziedzinie.

Wyższa Szkoła Zawodowa Kosmetyki i Pielęgnacji Zdrowia

Jeśli chodzi o studia kosmetologiczne w Warszawie, ta uczelnia z pewnością może Ci wiele zaoferować. Program WSZKiPZ jest dostosowany do współczesnych standardów kosmetologii i aktualnych wymagań pracodawców z branży beauty. Uczelnia kładzie nacisk na praktyczne umiejętności, toteż studenci mają do dyspozycji doskonale wyposażone laboratoria oraz nowoczesne gabinety kosmetyczne. Zajęcia prowadzą wykładowcy na co dzień związani z krajowymi i zagranicznymi przedsiębiorstwami kosmetycznymi, a także autorytety naukowe. O renomie WSZKiPZ najlepiej świadczy fakt, że placówka stale realizuje projekty badawcze, dzięki którym jest autorem patentów z kosmetologii. Ponadto uczelnia oferuje wiele różnych możliwości kształcenia: studia I stopnia, studia II stopnia oraz kierunki podyplomowe: podologia kosmetyczna, kosmetologia w medycynie, kosmetologia praktyczna, chemia i technologia kosmetyków.

Wyższa Szkoła Inżynierii i Zdrowia w Warszawie

To kolejna prywatna placówka, na której możesz podjąć studia z kosmetologii w Warszawie. Na korzyść uczelni przemawia Akademickie Centrum Kosmetologii, pełniące rolę gabinetu usługowo-diagnostycznego, ośrodka naukowo-badawczego oraz obiektu edukacyjno-szkoleniowego. To placówka niepubliczna, zatem rekrutacja sprowadza się do złożenia podania wraz ze wszystkimi wymaganymi dokumentami oraz uiszczenia opłaty. Wysokość czesnego na WSIiZ może ulec obniżeniu, gdyż uczelnia oferuje liczne promocje, np. rabat na konkretny kierunek, rabat dla absolwentów z „czerwonym paskiem”, rabat na studia stacjonarne czy promocje okresowych. Podobnie jak WSZKiPZ, również ta uczelnia zapewnia wszechstronną ofertę edukacyjną. Maturzyści mogą studiować kosmetologię I stopnia (licencjackie), a także chemię kosmetyczną I stopnia (inżynierskie). Absolwenci uczelni wyższych mają do wyboru studia magisterskie z kosmetologii, choć uczelnia proponuje również ciekawe studia podyplomowe – kosmetologię stosowaną, kosmetologię bioestetyczną, podologię, trychologię kosmetyczną oraz technologię produkcji kosmetyków.

Studia z kosmetologii w Warszawie możesz również podjąć na takich uczelniach jak:  Wyższa Szkoła Przedsiębiorczości, Prywatna Wyższa Szkoła Nauk Społecznych, Komputerowych i Medycznych oraz Społeczna Akademia Nauk.

Jak wygląda idealne pudełko?

0

Jeśli marzysz o idealnym pudełku, musisz przed tym odpowiedzieć sobie na kilka ważnych pytań. Nie bierz pierwszego lepszego opakowania, spraw, aby wydane pieniądze były naprawdę tego warte. Poznaj kilka wskazówek, które pomogą ci znaleźć pudełko idealne.

Jak wybrać najlepszy bank w Polsce?

0

Twój dotychczasowy bank zniechęcił Cię jakością obsługi i coraz wyższymi opłatami? A może szukasz banku, w którym możesz zaciągnąć najtańszy kredyt albo założyć najbardziej opłacalną lokatę? Przy wyborze banku możesz kierować się różnymi kryteriami. Odległością oddziału od Twojego miejsca zamieszkania, reklamą i akcjami promocyjnymi, a nawet uśmiechem miłej kasjerki. Możesz również sugerować się wskazaniami plebiscytu Złoty Bankier, który od 2009 roku corocznie wybiera najlepszy bank w Polsce. Jednak większość klientów wybiera bank, który aktualnie oferuje najkorzystniejsze warunki w odniesieniu do konkretnego produktu. Ale jak go znaleźć?

Rankingi rachunków osobistych, kredytów i lokat

Internetowy ranking produktów bankowych bezlitośnie obnaża trudno dostępne, drogie w utrzymaniu i niefunkcjonalne oferty. Mając do wyboru kilkanaście produktów w zestawieniu, każdy klient zasugeruje się pozycjami z pierwszej piątki i nawet nie spojrzy na oferty banków zamykających ranking. Oczywiście warto polegać tylko na tych porównywarkach, które dostarczają wszystkich niezbędnych informacji na temat produktu.

Na jakie kryteria musisz zwrócić uwagę, wybierając najlepszy bank w Polsce? To zależy. Jeśli szukasz rachunku osobistego, celuj w oferty gwarantujące brak opłat za prowadzenie konta i kartę płatniczą (bezwarunkowo!), a także darmowe przelewy i wypłaty z bankomatów. Przy okazji sprawdź, czy otwarcie konta jest nagradzane premią i czy bank udostępnia program oszczędnościowy moneyback.

Natomiast jeśli szukasz najlepszego kredytu, weź pod uwagę RRSO i dodatkowe korzyści oferowane przez bank: wakacje kredytowe, karencję, spłatę bez dodatkowych opłat. Przy wyborze najlepszej lokaty sugeruj się nie tylko oprocentowaniem, ale i wymogami banku. Niektóre oferują korzystne oprocentowanie tylko dla wąskiego zakresu kwot, inne wymagają otwarcia kosztownego rachunku osobistego.

Najlepszy bank w Polsce – tajemniczy klient pomoże Ci wybrać?

Poziom obsługi klienta to kryterium bardzo istotne zwłaszcza dla osób, które chcą osobiście korzystać z usług banku w oddziale. Ale jak znaleźć najlepszy bank w Polsce, czyli w domyśle bank z pomocną i profesjonalną obsługą? W Internecie i czasopismach publikowane są rankingi ukierunkowane na jakość obsługi, które oceniają banki na podstawie audytu przeprowadzonego przez „tajemniczych klientów”. To osoby działające incognito, których zadaniem jest sporządzenie raportu z funkcjonowania banku na podstawie osobistych doświadczeń nabytych w kontakcie z placówką.  Osoby te wcielają się w różne role – standardowego klienta, klienta-seniora, klienta-niepełnosprawnego oraz klienta-internauty. Niestety, działania tajemniczych klientów demaskują takie sytuacje jak: nieuprzejma obsługa, niezrozumiałe procedury, brak pomocy i zainteresowania klientem, słabe kompetencje, źle działająca infolinia. Co ważne, takie zarzuty dotyczą często największych instytucji o długoletniej tradycji, które w mediach chętnie promują się jako najlepsze banki w Polsce.

Jak prowadzić firmę w domu?

0

Coraz więcej przedsiębiorców woli pracować w domu, niż wynajmować lokal komercyjny. Głównie chodzi tu o oszczędności, ale i nie tylko – tym sposobem można więcej czasu spędzać z rodziną oraz pracować o dowolnej porze dnia i nocy. Nie trzeba też dojeżdżać i stać w korkach. Oczywiście pomysł na własny biznes w domu może mieć również wady. Szybko okazuje się, że jesteś w pracy non-stop i często musisz pracować po nocach, żeby wyrobić się ze zleceniami. W dodatku nie jesteś w stanie rozdzielić życia zawodowego od prywatnego, wskutek czego łatwo możesz zaniedbać rodzinę i pracę. W takim razie, jak prowadzić firmę w domu?

Oddziel życie prywatne od pracy

Od razu po założeniu własnej firmy wyznacz sobie jasne zasady. Określ stałe godziny pracy, np. standardowo od 8.00-16.00 albo ustal „system zmianowy” względem grafiku swojej drugiej połówki. Postaraj się ograniczyć pracę w weekendy, w sobotę pracuj tylko do 13.00-14.00, a w niedzielę zaplanuj wolne albo przeznacz ten dzień na drobne obowiązki. Zrób wszystko, aby dom pozostał domem – nie pozwól, by dokumenty firmowe zalegały stosami w sypialni, a służbowa komórka dzwoniła po 22.00.

Jak prowadzić firmę, skoro każdy przeszkadza Ci w pracy? Musisz od razu ucinać pogawędki przez telefon i ze sąsiadami, a z przyjaciółmi spotykaj się dopiero po wykonaniu wszystkich obowiązków. Nie wychodź bez potrzeby z domu, np. na zakupy czy na jogging. Pamiętaj – im częściej przeplatasz obowiązki z życiem prywatnym, tym bardziej „rozwlekasz” swój dzień pracy i w efekcie kończysz go znacznie później niż zamierzałeś.

Jak prowadzić firmę bez lokalu?

Rezygnując z przestrzeni komercyjnej, warto zapewnić sobie równie funkcjonalną alternatywę. Jeśli to możliwe, wydziel osobne pomieszczenie do prowadzenia swojej firmy. Nawet najmniejsza klitka w domu będzie lepszym rozwiązaniem niż pracowanie w oparach gotującego się obiadu czy przy dźwiękach telewizora. Tym sposobem nie będziesz przeszkadzać innymi domownikom, a pozostali nie będą odrywać Cię od obowiązków zawodowych. Osobne pomieszczenie firmowe jest lepsze również ze względu na rozliczenie podatku dochodowego, gdyż łatwiej udowodnisz poniesienie kosztów działalności. Ale uwaga – żeby oficjalnie wyodrębnić część mieszkania w celu prowadzenia firmy, musisz zgłosić ten fakt w urzędzie gminy lub miasta.

Jak prowadzić firmę – praktyczne rozwiązania

Istnieje kilka rozwiązań, dzięki którym prowadzenie firmy będzie znacznie prostsze. Jednym z nich jest dropshipping – to model logistyczny, który wyklucza konieczność posiadania magazynu. Twój sklep internetowy może jedynie zbierać zamówienia od klientów, a towar będzie wysyłany bezpośrednio od dostawcy, np. hurtowni, producenta czy importera. Jeśli nie wiesz, jak prowadzić firmę, zacznij korzystać z rozmaitych aplikacji, które oszczędzają czas i pomagają w organizacji pracy (np. Podio, Any.do, Evernote). Prowadząc firmę w domu, możesz również zatrudnić wirtualną sekretarkę, której powierzysz część obowiązków, np. kontakty z klientami, wprowadzanie produktów do sklepu czy wysyłanie ofert handlowych.

Jakie formy działalności gospodarczej ma do wyboru początkujący przedsiębiorca?

0

Wybór formy działalności gospodarczej to pierwsza poważna decyzja każdego przedsiębiorcy. Wprawdzie zdecydowana większość firm w Polsce funkcjonuje jako jednoosobowa działalność gospodarcza, jednak warto rozważyć również inne dostępne opcje. Forma prawna firmy ma bowiem decydujący wpływ na założenie i prowadzenie działalności, oskładkowanie, podatki, jak również na majątek osobisty przedsiębiorcy w razie zadłużenia firmy. Sprawdź, jakie rozwiązania masz do wyboru i które najlepiej odpowiada Twoim potrzebom.

Jednoosobowa działalność gospodarcza

Najpopularniejsza forma działalności gospodarczej, stosunkowo prosta i tania w prowadzeniu. Umożliwia prowadzenie uproszczonej księgowości, w rozliczeniach najczęściej stosuje się zasady ogólne (18% i 32%) lub podatek liniowy (19%). Założenie firmy nie wymaga kapitału zakładowego, jednak przedsiębiorca może płacić majątkiem osobistym za zobowiązania firmy. Aby zarejestrować firmę wystarczy wypełnić formularz CEIDG-1.

Spółka cywilna

Prowadzenie działalności w formie spółki cywilnej nie wymaga pieniężnego wkładu założycielskiego (wystarczy wiedza, umiejętności, aktywa trwałe itp.). Założenie spółki odbywa się w taki sam sposób, jak rejestracja jednoosobowej działalności – wystarczy formularz CEIDG-1 podpisany w urzędzie gminy lub miasta. Dodatkowo wspólnicy muszą sporządzić umowę, niekoniecznie przed notariuszem. Odpowiedzialność za długi spółki ponoszą solidarnie wszyscy wspólnicy.

Spółki prawa handlowego – osobowe

Formy prowadzenia działalności gospodarczej określane mianem spółek prawa handlowego to: spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa. Spółki osobowe nie mają osobowości prawnej. Zobowiązania firmy pokrywa majątek spółki, w dalszej kolejności za długi odpowiadają wszyscy wspólnicy własnym majątkiem. W spółkach osobowych podatnikami są wspólnicy, toteż w rozliczeniach można zastosować podatek liniowy (19%). Założenie spółki osobowej odbywa się poprzez rejestrację w Krajowym Rejestrze Sądowym.

Spółki prawa handlowego – kapitałowe

Do kategorii spółek kapitałowych zalicza się spółkę z o.o. oraz spółkę akcyjną. W odróżnieniu od spółek osobowych, kapitałowe nabywają osobowość prawną. Założenie spółki wymaga posiadania kapitału zakładowego w wysokości: 5000 zł dla spółki z o.o. oraz 100 000 zł dla spółki akcyjnej. Szczególną formą spółki akcyjnej jest spółka komandytowo-akcyjna, która  nosi znamiona spółki osobowej (nie ma osobowości prawnej), jednak wymaga minimum 50 000 kapitału zakładowego i może emitować akcje. Podstawową wadą spółek kapitałowych jest podwójne opodatkowanie: dochodu (19%) oraz zysku (19%). Co ważne, długi firmy obciążają jedynie majątek spółki, ani udziałowcy (w spółce z o.o.), ani akcjonariusze (w spółce akcyjnej) nie odpowiadają majątkiem osobistym. Założenie spółki kapitałowej wymaga sporządzenia umowy w formie aktu notarialnego oraz wpisu do KRS.

Jak wystawić rachunek do umowy o dzieło?

0

Kiedy przedmiot umowy o dzieło zostanie wykonany należycie i zgodnie z wymogami zleceniodawcy, nadchodzi czas na zapłatę wynagrodzenia. Jeśli umowa została zawarta pomiędzy dwoma przedsiębiorstwami, wówczas wystarczy wystawić fakturę za wykonaną usługę. Natomiast jeśli zlecającym jest firma, a zleceniobiorcą – osoba fizyczna, wtedy najczęściej stosuje się rachunek do umowy o dzieło. Jakie dane powinien zawierać taki dokument i o czym pamiętać przy jego wystawianiu?

Zasady wystawiania rachunku do umowy o dzieło

Rachunek powinien zostać sporządzony w terminie do siedmiu dni od daty wykonania umowy. Wystawieniem rachunku powinien zająć się wykonawca dzieła, jednak nic nie stoi na przeszkodzie, aby to zlecający (najczęściej firma) dopełnił formalności. Z reguły takie postępowanie pozwala uniknąć pomyłki w obliczeniach wynagrodzenia, gdyż wykonawca będący osobą fizyczną, jest mniej obeznany z przepisami niż przedsiębiorstwo.

Natomiast jeśli umowa o dzieło nie przewiduje wystawienia rachunku, a zleceniodawca nie wyrazi takiej potrzeby – dokument nie jest wymagany. Nawet jeśli w umowie nie ma ani słowa o rachunku, zleceniodawca może zażądać jego wystawienia w czasie do trzech miesięcy od zakończenia okresu rozliczeniowego wskazanego w umowie.

Obie strony powinny jednak pamiętać, że umowę o dzieło uważa się za wykonaną dopiero wówczas, gdy dzieło zostanie ukończone i dostarczone zleceniodawcy. Jeśli przedmiot umowy został wykonany niezgodnie z życzeniem zleceniodawcy (np. wykonawca zastosował inne materiały albo nie zachował wskazanych wymiarów), wówczas zlecający może wymagać ponownego wykonania dzieła albo zerwać umowę. Co ważne, rozliczenie umowy o dzieło może odbywać się w dowolnym czasie, ustalonym przez obie strony. Zleceniodawca może zapłacić wykonawcy w ratach albo w terminie późniejszym – jednak nie ma możliwości zrezygnowania z wynagrodzenia.

Jakie dane powinien zawierać rachunek do umowy o dzieło?

W Internecie można znaleźć gotowe wzory rachunków do umowy o dzieło, jednak jego wystawienie jest stosunkowo proste. Dokument ten powinien zawierać:

  • dane osobowe oraz adresy zamawiającego dzieło i wykonawcy
  • datę i numer umowy, do której wystawiono rachunek
  • kwotę wynagrodzenia brutto
  • kwotę wynagrodzenia netto (kwota brutto – koszty uzyskania przychodu (20% lub 50%) – podatek dochodowy 18%
  • rodzaj dzieła
  • formę płatności (gotówka, przelew) i ewentualnie numer rachunku bankowego wykonawcy
  • podpisy obu stron z datą.

Obecnie rachunek do umowy o dzieło może zostać przesłany drogą elektroniczną i nie musi zawierać podpisów.  Warto jednak mieć na uwadze, że podpisany rachunek do umowy o dzieło może stanowić dowód w sądzie, np. jeśli zleceniodawca nie zapłaci wynagrodzenia albo wykonawca będzie twierdził (niezgodnie z prawdą), że nie otrzymał zapłaty. Dlatego nawet jeśli umowa zawierana jest na odległość, warto zadbać o podpisy na rachunkach. Przedsiębiorstwo zlecające wykonanie dzieła może sporządzić rachunek i wysłać go pocztą tradycyjną, a wykonawca powinien go podpisać i odesłać.